6 februari 2026

Dossier RIT 3.0 – Verplichting tot contactonderhoud

Het is al langer geweten dat het heersende ondernemingsklimaat en de openheid in het bedrijf, met name het contact en de band met collega’s, hiërarchische lijn en werkgever tijdens de periode van arbeidsongeschiktheid, een belangrijke bepalende factor is in kader van een vlotte en succesvolle re-integratie. Hoe langer de radiostilte tussen werkgever en de arbeidsongeschikte werknemer, hoe moeilijker de re-integratie.

Het Koninklijk Besluit van 17 december 2025 betekent dan ook een belangrijke stap in de evolutie van het Belgische wettelijke kader rond de re-integratie van werknemers die arbeidsongeschikt zijn. Onder de nieuw ingevoerde maatregelen springt één verplichting bijzonder in het oog voor werkgevers: het gestructureerd onderhouden van contact tussen werkgever en arbeidsongeschikte werknemer.

Een verplichting gericht op de menselijke en professionele band

Tot nu toe kon een periode van arbeidsongeschiktheid soms gepaard gaan met een breuk in de communicatie tussen de werknemer en zijn onderneming, wat leidde tot een geleidelijke isolatie en een verlies aan professionele houvast. Het nieuwe besluit wil precies dit vermijden door een proactieve aanpak op te leggen: de werkgever moet voortaan zorgen voor regelmatig contact met de werknemer die wegens ziekte afwezig is. Het maakt tevens deel uit van een ruimer afwezigheidsbeleid.

Deze verplichting mag niet worden geïnterpreteerd als een vorm van controle of druk op de arbeidsongeschikte werknemer. Integendeel, het is de bedoeling om zo de werknemer ondersteuning te kunnen bieden tijdens deze periode van arbeidsongeschiktheid en eventueel een werkhervatting, al dan niet in aangepast of ander werk of met werkpostaanpassingen te bespreken en voor te bereiden.

Doelstellingen van contactbehoud

Het onderhouden van contact heeft verschillende essentiële doelstellingen:

De band met de werkplek behouden, om een langdurige breuk te vermijden die een terugkeer bemoeilijkt.
Een geleidelijke en duurzame werkhervatting bevorderen, door de werknemer op de hoogte te houden van belangrijke ontwikkelingen binnen het bedrijf.
Vroegtijdig mogelijkheden tot werkaanpassingen identificeren, eventueel in overleg met de preventieadviseur-arbeidsarts.
De afstand tot de arbeidsmarkt verminderen. Deze verplichting vormt dus een preventief instrument dat erop gericht is de duur van arbeidsongeschiktheid te beperken en zo de kans, dewelke na 3 maanden nog minder dan 50% bedraagt, op re-integratie te bevorderen.

Een omkaderde en respectvolle communicatie

De contacten tussen werkgever en werknemer moeten strikt respectvol blijven binnen het medische kader en steeds het ritme van de werknemer volgen. Het is geenszins de bedoeling om te informeren naar de diagnose of de exacte duur van de arbeidsongeschiktheid, of om te controleren of de afwezigheid gerechtvaardigd is. Het doel is wel om een open en welwillende professionele relatie te behouden.

Het belang van aanpassing van het arbeidsreglement

Deze nieuwe verplichting vraagt ook om een aanpassing van de interne praktijken binnen ondernemingen. Daarom is het noodzakelijk om het arbeidsreglement te actualiseren en de procedure voor het onderhouden van contact met arbeidsongeschikte werknemers daarin op te nemen. Deze procedure moet het volgende verduidelijken:

de regels omtrent contactbehoud tijdens ziekte,
de frequentie van de contacten,
de personen die verantwoordelijk zijn voor deze opvolging,
de communicatiekanalen waarlangs deze contacten zullen verlopen,
en de mogelijke stappen richting re-integratie.

Een aanpassing van het arbeidsreglement zorgt niet alleen voor naleving van de nieuwe wetgeving, maar ook voor transparantie tegenover alle werknemers.

Voor verdere vragen over dit onderwerp kan je contact opnemen met je preventieadviseur – bedrijfsarts Cohezio om je te helpen bij het aanpassen van je arbeidsreglement.

De rol van de arbeidsarts en de preventieadviseur psychosociale aspecten

De arbeidsarts en de preventieadviseur psychosociale aspecten spelen een belangrijke rol binnen deze dynamiek. Zij kunnen de werkgever ondersteunen bij de uitvoering van deze verplichting, advies geven over goede communicatiepraktijken en tussenkomen bij de evaluatie van de mogelijkheden tot werkhervatting of aanpassing van de werkpost.

De preventieadviseur psychosociale aspecten kan eveneens worden ingeschakeld om het behoud van contact te ondersteunen wanneer de arbeidsongeschiktheid verband houdt met psychische of organisatorische factoren, of wanneer de communicatie tussen werkgever en werknemer moeizaam verloopt. Zijn of haar tussenkomst draagt bij aan het voorkomen van psychosociale risico’s en aan het bevorderen van een respectvolle en constructieve dialoog.

Conclusie

Met het Koninklijk Besluit van 17 december 2025 beperkt re-integratie zich niet langer tot een administratieve procedure die pas na meerdere maanden afwezigheid wordt opgestart. Het wordt een continu proces waarbij het contactbehoud tussen werkgever en zieke werknemer een fundamentele pijler vormt. Door deze band te versterken wil de wetgever een menselijkere, vroegtijdigere en beter aangepaste werkhervatting bevorderen, terwijl ondernemingen worden aangemoedigd hun intern afwezigheidsbeleid te structureren, onder meer via de aanpassing van het arbeidsreglement.